កាលពីពេលថ្មីៗនេះ វីដេអូលើកទឹកចិត្តខ្លីមួយបានល្បីសុះសាយពាសពេញបណ្ដាញសង្គមក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងបំផុតនោះ មិនមែនជាខ្លឹមសារដែលអ្នកនិយាយចង់ផ្ដល់ឱ្យនោះទេ តែគឺជា “របៀបដែលនាងនិយាយ”។ នាងបាននិយាយលាយឡំគ្នារវាងភាសាខ្មែរ និងភាសាអង់គ្លេស ដែលបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលយ៉ាងក្ដៅគគុកនៅក្នុងផ្នែកមតិយោបល់។
ដើម្បីយល់ដឹងពីការពិតដែលបង្កប់នៅពីក្រោយសម្លេងរំខានទាំងនោះ ការសិក្សានេះបានធ្វើការវិភាគលើមតិយោបល់សរុបចំនួន ៩៩០ ដោយធ្វើការចាត់ថ្នាក់ប្រភេទម្ដងមួយៗ។ លទ្ធផលដែលរកឃើញ៖
- តុល្យភាពនៃមតិ៖ ការជជែកដេញដោលនេះមិនមែនជាការ “ព្រួតគ្នាបង្អាប់” តែម្ខាងដូចដែលយើងមើលឃើញដំបូងនោះទេ។ ជិតមួយភាគបីនៃមតិយោបល់ទាំងអស់ គឺជាការផ្ដល់មតិកែលម្អប្រកបដោយការពិចារណា និងក្នុងន័យស្ថាបនា ជាជាងការវាយប្រហារបុគ្គល។
- តថភាពនៃភាសា៖ ទោះបីជាមានការរិះគន់ខ្លាំងលើការប្រើភាសាអង់គ្លេសក៏ដោយ ប៉ុន្តែតាមរយៈការវាស់វែងលើអត្ថបទសមឡេង (Transcript) ជាក់ស្តែង ការនិយាយនោះមានចំណែកជា ភាសាខ្មែររហូតដល់ ៦០% (គិតតាមកម្រិតព្យាង្គ)។
- អត្តសញ្ញាណទ្វិភាសា៖ របាយការណ៍នេះនឹងបង្ហាញពីរបៀបដែលប្រជាជនខ្មែរយល់ឃើញ និងកំពុងជជែកដេញដោលអំពីទម្រង់នៃអត្តសញ្ញាណភាសាក្នុងសម័យទំនើប។
អ្នកអាចទាញយករបាយការណ៍ពេញលេញ ដែលមានរួមបញ្ចូលទាំងគំនូសតាងទិន្នន័យ និងឧទាហរណ៍នៃមតិយោបល់ជាក់ស្តែងនៅខាងក្រោមនេះ។
ទាញយករបាយការណ៍នៃការសិក្សា នៅទីនេះ
